Konuralp’in tarihini tiyatro, köprü, evler ve arkeolojik buluntular üzerinden okumaya alışığız. Oysa bütün bu katmanların arasında daha sessiz ama sürekli bir unsur var: su. Prusias ad Hypium’un su kemerlerinden Üskübü’nün hamamına, Konrapa’nın çeltik tarlalarından bugünkü Konuralp Pirinci’ne uzanan hat, suyun burada yalnızca bir ihtiyaç değil, kentin yaşamını biçimlendiren temel unsurlardan biri olduğunu gösteriyor.

Konuralp’in tescilli lezzeti, kültürümüzün sofradaki sesi… Tarihiyle, kokusuyla, pirincinin aromasıyla nesiller boyu aktarılan bu özel pilav özenle pişirilir.

Konuralp’te imece, yalnızca işi paylaşmanın bir yolu değildi. Yufka açılan, kışlık hazırlık yapılan, bahçede çalışılan günlerde insanlar aynı zamanda zamanı, bilgiyi ve gündelik hayatı da paylaşırdı. Bugün giderek seyrekleşen bu birlikte üretme biçimi, yerel hafızanın en canlı parçalarından biri olarak hatırlanıyor.

İftar topu atılması, Osmanlı döneminden miras kalan önemli bir Ramazan geleneğidir. İftar vaktinin geldiğini halka duyurmak amacıyla top ...